يك كارشناس مسكن گفت: در نقشهها و طرحهاي جامع و تفصيلي تمام شهرهاي جديد، امكانات زيربنايي بهطور كامل ديده شده است اما در زمينه اجرا موفق نبودهايم.
احمد سعيدنيا داظهار كرد: بهجاي اينكه توليد مسكن و شهرسازي را به موازات يكديگر پيش ببريم، تنها به ساخت مسكن اكتفا كردهايم.
وي افزود: ضروري است در ابتدا خدمات و تسهيلات يك شهرك فراهم شود و سپس به مردم اجازه سكونت در آنجا داده شود چراكه تنها در اين صورت نياز ساكنان شهرهاي جديد به كلان شهرها به حداقل ميرسد.
سعيدنيا در ادامه با بيان اينكه لازمه آباداني هر شهر، اشتغالزايي و ايجاد كسبوكار در آن است، تصريح كرد: اگر براي ساكنان شهرهاي جديد شغلي وجود نداشته باشد به ناچار براي حل مشكل اشتغال خود، به كلان شهرها روي ميآورند.
اين كارشناس همچنين با اشاره به نارضايتي ساكنان شهرهاي جديد از وضعيت و ميزان امكانات شهر خود، اظهار كرد: ساكنان اين شهرها با دو مشكل مواجه هستند؛ اولين مشكل دوري آنها از شهرهاي مادر است كه موجب تلف شدن زمان و هزينه قابل توجهي ميشود و دومين مشكل، كمبود تسهيلات و خدمات در شهرهاي جديد است كه سبب وابستگي زياد ساكنان آن به كلانشهرها ميشود بهگونهاي كه در برخي موارد آنها مجبور ميشوند فرزندان خود را هر روز براي تحصيل، به شهرهاي مادر بفرستند.
وي افزود: بايد شبكه حمل و نقل سريع مترو ميان شهرهاي جديد و كلان شهرها كشيده شود تا علاوه بر ارتقا سطح امنيت، اتلاف زمان به حداقل برسد.
سعيدنيا در پايان با تاكيد بر اينكه اگر امكانات مناسب و كافي در شهركهاي جديد وجود داشته باشد، زندگي در اين شهرها به مراتب بهتر از زندگي در كلانشهرها است، افزود: داشتن هواي تميز، دور بودن از آلودگي صوتي و آرامش از مزاياي زندگي در اين شهرها است.
