«گودبرداري غيراصولي دوباره حادثه ساز شد» اين جمله‌اي است که در اکثر روزها تيتر اول اخبار حوادثي مي‌شود، وقوع حوادث متعدد آوار ساختمان‌هاي درحال ساخت به دليل گودبرداري غير‌اصولي همچنان با وجود خسارت‌هاي جاني و مالي بسيار آن ادامه دارد و مي‌توان گفت هفته‌اي نيست که گودبرداري غيراصولي در کشور قرباني نگيرد.

اما حل اين معضل فرمول خاص و يا نياز به اختراع جديدي ندارد و تنها با اندکي توجه ايمني و نظارت صحيح دست‌اندرکاران ساخت و ساز مي‌توان اين مشکل را برطرف کرد.با توجه به اينکه بحث گودبرداري غيراصولي بارها در شوراي شهر هم مطرح شده و همزه شکيب، رئيس کمسيون توسعه و عمران شورا هشدار داد که سالانه حدود 250 مورد گودبرداري غيراصولي در پايتخت رخ مي‌دهد با اين حال گوش کسي به اين هشدارها بدهکار نيست و همواره شاهد مرگ کارگراني هستيم که به دليل عدم رعايت ايمني جان خود را از دست مي‌دهند.

نمونه بارز آن هم حادثه روز جمعه در خيابان شريعتي تهران بود که منجر به مرگ دو کارگر شد. به نظر مي‌رسد اگر تلفات گودبرداري غيراصولي را در طول يکسال محاسبه کنيم شايد به تعداد تلفات يک زلزله قدرتمند برسد اما جاي سؤال دارد که مسئولان همواره پس از بروز حوادث به فکر رفع مشکل مي‌افتند و چند صباحي بعد اين مشکل به دست فراموشي سپرده مي‌شود.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی انبوه سازان ایران، منوچهر فخر صمدي، رئيس شوراي مديريت جامعه مهندسین مشاور ايران در اين خصوص گفت: با توجه به قوانين و آيين‌نامه‌هايي که مصوب شده و وظايفي که براي مهندسان تعريف شده است نظام مهندسي بايد با مهندسان متخلفي که به درستي وظيفه نظارتی خود را انجام نمي‌دهند برخورد كند.

وي در پاسخ به اينکه شهرداري تا چه حد مي‌تواند بر روند گودبرداري نظارت داشته باشد اظهار کرد: با توجه به اينکه شهرداري با صدور پروانه ساخت و تأييد محاسبات مهندسان وظايف تعريف شده خود را انجام مي‌دهد بيش از اين بر روند ساخت و گودبرداري نظارت نمي كنند.

فخر صمدي در مورد راهکار خروج از اين بحران گفت: در اولين اقدام مهندسان ناظر بايد نظارت واقعي و مستند بر ساخت و ساز داشته باشند زيرا در حال حاضر تنها به سرکشي پروژه روي آورده‌اند و نظارت صحيحي بر این امر صورت نمي‌گيرد.

مي‌توان به جرأت گفت که اظهارات مسئولان با ماهها و سال‌هاي گذشته هيچ تفاوتي نداشته است، تمامي مسئولان همواره از نبود نظارت صحيح و نيروي کار حرفه‌اي دم مي‌زنند، اما جاي سؤال دارد که به چه دليل مسئولان عزم خود را جزم نمي‌کنند تا از مرگ هم‌وطنان خود که به راحتي کشته مي‌شوند جلوگيري کنند؟!